शाखा अधिकृत चतुर्थ पत्र: खण्ड ‘क’ (सार्वजनिक व्यवस्थापन)

section officer 4th paper part a

शाखा अधिकृत चतुर्थ पत्र: खण्ड ‘क’ (सार्वजनिक व्यवस्थापन) – विस्तृत पाठ्यक्रम नोटहरू

१. सार्वजनिक व्यवस्थापन: परिचय र कार्यक्षेत्र (Public Management: Introduction and Scope)

अवधारणा:

  • व्यवस्थापन: निर्धारित संगठनात्मक लक्ष्य प्राप्तिका लागि उपलब्ध स्रोत साधनहरू (मानवीय, वित्तीय, भौतिक र सूचना) को मितव्ययी (Economic), कार्यकुशल (Efficient) र प्रभावकारी (Effective) परिचालन गर्न गरिने योजना, संगठन, नेतृत्व र नियन्त्रणको समष्टिगत प्रक्रिया हो।
  • सार्वजनिक व्यवस्थापन: यो सार्वजनिक हितका लागि सार्वजनिक स्रोत र साधनको पहिचान, प्राप्ति, परिचालन र नियन्त्रण गर्ने प्रबन्धकीय कार्य हो। यो सार्वजनिक प्रशासनको आधुनिक, गतिशील र परिणाममुखी “नयाँ अवतार” हो।
  • POSDCORB को अवधारणा: लुथर गुलिकले प्रतिपादन गरेको यो अवधारणाले योजना (Planning), संगठन (Organizing), कर्मचारी व्यवस्थापन (Staffing), निर्देशन (Directing), समन्वय (Coordinating), प्रतिवेदन (Reporting) र बजेट (Budgeting) लाई समेट्छ।
  • आधुनिक व्यवस्थापनका पक्षहरू: आधुनिक सार्वजनिक व्यवस्थापनले केवल प्रक्रिया मात्र नभई ‘नेतृत्व’, ‘संरचना’ र ‘कार्यविधि’ (Leadership, Structure, and Procedure) लाई मुख्य आधार मान्दछ।

विशेषताहरू:

  • बृहत्तर र सर्वव्यापक: यो सबै तहका सरकार र सार्वजनिक निकायहरूमा लागू हुने सर्वव्यापक (Universal) विषय हो।
  • परिणाममुखी: प्रक्रियाभन्दा उपलब्धि र नतिजा (Results) मा बढी केन्द्रित।
  • बजारमुखी प्रतिस्पर्धा: निजी क्षेत्रका सफल व्यवस्थापकीय कौशल र स्वस्थ प्रतिस्पर्धाको अनुसरण।
  • नागरिक सन्तुष्टि: सेवाग्राहीलाई ग्राहक वा सार्वभौम नागरिक मानी उनीहरूको सन्तुष्टिमा जोड।

तुलनात्मक विश्लेषण: सार्वजनिक प्रशासन र सार्वजनिक व्यवस्थापन

आधार सार्वजनिक प्रशासन सार्वजनिक व्यवस्थापन
प्रकृति कठोर, नियममुखी र प्रक्रियावादी लचक, परिणाममुखी र नवप्रवर्तनकारी
संगठन संरचना पदसोपानमा आधारित ठाडो पिरामिड तेर्सो (Flat) र म्याट्रिक्स मोडलमा आधारित
उत्तरदायित्व माथिल्लो अधिकारी र राजनीतिक नेतृत्व प्रति सेवाग्राही, सरोकारवाला र नागरिक प्रति
कार्यशैली आदेश र नियन्त्रण (Command & Control) वार्ता, सम्झौता र सहभागिता
दृष्टिकोण यथास्थितिवादी (Status Quo) गतिशील र परिवर्तनमुखी

नेपालको सन्दर्भ र चुनौतीहरू: नेपालले संघीय शासन प्रणाली मार्फत तीन तहको सरकार (संघ, प्रदेश र स्थानीय) मा सार्वजनिक व्यवस्थापनको अभ्यास गरिरहेको छ।

  • चुनौतीहरू: केन्द्रीकृत मानसिकता (Centraliz निरन्तरता, ed Mindset) कोक्षेत्राधिकारको द्वन्द्व (Jurisdictional Conflict), र भ्रष्टाचार नियन्त्रण।
  • समाधान: स्पष्ट क्षेत्राधिकारको पालना, सुशासन (सञ्चालन तथा व्यवस्थापन) ऐनको प्रभावकारी कार्यान्वयन र नागरिक सहभागिता प्रवर्धन।

——————————————————————————–

२. कर्मचारी व्यवस्थापन (Personnel Management)

कर्मचारी व्यवस्थापन चक्र: १. प्राप्ति (Acquisition): जनशक्ति योजना, भर्ना, छनोट, नियुक्ति र पदस्थापन। २. विकास (Development): तालिम, सिकाई र क्षमता विकास। ३. उपयोग (Utilization): कार्यसम्पादन मूल्याङ्कन, पदोन्नति र कार्य जिम्मेवारी। ४. सम्भार (Maintenance): तलब, सुविधा, उत्प्रेरणा, अनुशासन र अवकाश व्यवस्थापन।

निजामती सेवाको वर्गीकरण: नेपालमा निजामती सेवालाई कार्य प्रकृतिको आधारमा विभिन्न सेवाहरूमा वर्गीकरण गरिएको छ (जस्तै: प्रशासन, प्राविधिक, न्याय, परराष्ट्र, इन्जिनियरिङ, कृषि, वन आदि)। यसलाई श्रेणीगत (Classified) र तहगत (Level-based) दुवै संरचनामा हेर्न सकिन्छ।

भर्ना र छनोट: स्वतन्त्र संवैधानिक निकाय लोक सेवा आयोग (PSC) मार्फत योग्यता प्रणाली (Merit System) को आधारमा खुला र आन्तरिक प्रतिस्पर्धाद्वारा कर्मचारी छनोट गरिन्छ।

वृत्ति विकास र उत्प्रेरणा:

  • बढुवा, वैदेशिक अध्ययन, र वृत्ति मार्गको सुनिश्चितता।
  • कार्यसम्पादनमा आधारित प्रोत्साहन र तलब सुविधाहरू।

अवकाश: नेपालमा अनिवार्य अवकाश (५८ वा ६० वर्ष सेवा अनुसार), स्वेच्छिक अवकाश र अशक्त अवकाशको व्यवस्था छ।

——————————————————————————–

३. संगठनको अवधारणा र संगठनात्मक विकास (Concept of Organization and OD)

संगठनको प्रकृति र तत्वहरू: संगठन साझा लक्ष्य प्राप्तिका लागि क्रियाशील मानवीय र भौतिक स्रोतको सुगठित स्वरूप हो। यसका प्रमुख तत्वहरूमा मानिस, साझा उद्देश्य, संरचना, प्रविधि र वातावरण पर्दछन्।

संगठनका प्रकारहरू:

  • रेखा (Line): प्रत्यक्ष आदेशको शृङ्खला हुने सरल संरचना।
  • स्टाफ (Staff): रेखा संगठनलाई विशेषज्ञ सल्लाह दिने निकाय।
  • म्याट्रिक्स (Matrix): दोहोरो कमान्ड र विशिष्ट कार्यका लागि बनाइने जटिल संरचना।
  • फ्ल्याट (Flat): कम पदसोपान र छिटो निर्णय प्रक्रिया हुने आधुनिक संरचना।

संगठन र संस्था (Organization vs Institution) बीचको भिन्नता:

  • संगठन (Organization): यो भौतिक संरचना र साधनको सुगठन हो, जो निश्चित लक्ष्यका लागि निर्मित हुन्छ। यो ‘हार्डवेयर’ जस्तो हो।
  • संस्था (Institution): यो विश्वास, मूल्य, मान्यता र स्थापित प्रणाली हो। यसले सामाजिक व्यवहार र अमूर्त पक्षलाई समेट्छ। ‘विवाह’ वा ‘परिवार’ संस्था हुन् भने ‘अदालत’ संगठन र संस्था दुवै हो।

संगठनात्मक विकास (OD): यो संगठनको प्रभावकारिता बढाउन व्यवस्थापनद्वारा गरिने ‘योजनाबद्ध हस्तक्षेप’ (Planned Intervention) हो।

  • हस्तक्षेपका विधिहरू (Intervention Methods): कार्य अनुसन्धान (Action Research), प्रक्रिया परामर्श (Process Consultation), र संवेगात्मक तालिम (Sensitivity Training)।
  • परिवर्तन व्यवस्थापन: संगठनात्मक विकास एक निरन्तर र योजनाबद्ध प्रक्रिया हो, जबकि संगठनात्मक परिवर्तन (Change) कहिलेकाहीँ द्रुत र कठोर (Harsh) पनि हुन सक्छ।

——————————————————————————–

४. व्यवस्थापकीय कार्यहरू (Managerial Functions)

प्रमुख कार्यहरू:

  • निर्देशन (Direction): कर्मचारीलाई मार्गदर्शन गर्ने, आदेश दिने र उत्प्रेरित गर्ने कार्य। यसका सिद्धान्तमा ‘आदेशको एकता’ र ‘प्रभावकारी सञ्चार’ पर्दछन्।
  • निर्णय प्रक्रिया (Decision Making): उपलब्ध विकल्पहरू मध्येबाट उत्तम विकल्पको छनोट।
  • पदसोपान (Hierarchy): संगठनमा अधिकार र उत्तरदायित्वको शृङ्खलाबद्ध बाँडफाँड।

नेतृत्व र समन्वय:

  • कुशल नेतृत्वले संगठनको भिजन र लक्ष्यलाई कर्मचारीहरूमा आन्तरिकीकरण गराउँछ। संघीय संरचनामा संघ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच नीतिगत सामञ्जस्यता कायम गर्न समन्वय (Coordination) अनिवार्य छ।

अधिकार प्रत्यायोजन र निक्षेपण:

  • अधिकार प्रत्यायोजन (Delegation): माथिल्लो अधिकारीले आफ्नो अधिकारको केही अंश मातहतलाई सुम्पने कार्य। यो फिर्ता लिन सकिन्छ।
  • निक्षेपण (Devolution): कानुनी वा संवैधानिक रूपमा अधिकारको स्थायी हस्तान्तरण (जस्तै: स्थानीय सरकारलाई प्राप्त संवैधानिक अधिकार)।

अनुगमन र मूल्याङ्कन (M&E):

  • अनुगमन (Monitoring): यो नियमित र प्रक्रियामुखी (Process-oriented) हुन्छ।
  • मूल्याङ्कन (Evaluation): यो आवधिक र नतिजामुखी (Result-oriented) हुन्छ।

——————————————————————————–

५. नेपालको सार्वजनिक प्रशासनको विकासक्रम र संरचना (Evolution and Structure)

ऐतिहासिक विकासक्रम (Timeline):

  • किरातकाल: मुन्धुममा आधारित शासन, व्यवस्थित प्रशासनको सुरुवात।
  • लिच्छविकाल: राजा सर्वेसर्वा। कुथेर (राजस्व), शुल्ली (पञ्चपराध), माप्चोक (विवाह/सम्बन्धविच्छेद) र लिङ्गवल (सिँचाइ/कुलो) जस्ता विशिष्ट अड्डाहरूको स्थापना।
  • शाह/राणाकाल: सरदार, खजाञ्ची, कपितान जस्ता पदहरू। पजनी प्रथा (वार्षिक नियुक्ति र हटाउने चलन) र चाकडी प्रथाको बाहुल्यता।
  • २००७ पछि: २००८ मा लोक सेवा आयोगको स्थापना, २०१३ मा पहिलो निजामती सेवा ऐन।

आधारभूत संरचना: नेपालको संविधान अनुसार संघ, प्रदेश र स्थानीय तह गरी तीन तहको प्रशासनिक संरचना छ। “Unbundling Exercise” मार्फत एकल र साझा अधिकार सूची (Exclusive and Concurrent powers) को विस्तृत व्याख्या गरिएको छ।

सुधारका प्रयास र उपलब्धि:

  • प्रशासन सुधार आयोगहरू (२००९, २०१३, २०३२, २०४८, २०७०) का सिफारिसहरू।
  • कर्मचारी समायोजन मार्फत १,३८,६२२ स्वीकृत दरबन्दी को व्यवस्थापन।
  • अन्तर-प्रदेश परिषद र राष्ट्रिय प्राकृतिक स्रोत तथा वित्त आयोग जस्ता संस्थाहरूको गठन।

चुनौतीहरू: क्षेत्राधिकारको ओभरल्यापिङ, संघीय निजामती सेवा ऐनको अभाव, र वित्तीय संघीयता कार्यान्वयन।

——————————————————————————–

६. व्यवस्थापन परीक्षण (Management Audit)

परिचय र उद्देश्य: सार्वजनिक निकायको संगठन संरचना, नीति, कार्यविधि र स्रोतको उपयोगको अवस्था जाँच गर्ने प्रक्रिया हो। यसको मुख्य उद्देश्य संगठनको दक्षता र प्रभावकारिता सुधार गर्नु हो।

कानुनी व्यवस्था: नेपालमा सुशासन (सञ्चालन तथा व्यवस्थापन) ऐन, २०६४ बमोजिम व्यवस्थापन परीक्षण गर्ने कानुनी प्रावधान छ।

विषय क्षेत्रहरू: १. संगठन संरचना र दरबन्दी (Organization Structure). २. अभिलेख व्यवस्थापन (Record Management). ३. सूचना प्रविधि र MIS (Information Management) को प्रयोग। ४. मानव संसाधन र भौतिक स्रोतको उपयोग।

——————————————————————————–

७. व्यावसायिकता, अनुशासन र आचार संहिता (Professionalism and Ethics)

  • व्यावसायिकता: ज्ञान, सीप र उच्च नैतिक आचरणका साथ सेवा प्रवाह गर्नु।
  • आचार संहिता: निजामती सेवा ऐन र नियमावलीमा तोकिएका आचरणहरू।
  • निष्ठा (Integrity): भ्रष्टाचारमुक्त व्यवहार र सार्वजनिक जवाफदेहिताको प्रवर्धन।

——————————————————————————–

८. नागरिक सहभागिता र जवाफदेहिता (Citizen Participation and Accountability)

जवाफदेहिताका औजारहरू:

  • सार्वजनिक सुनुवाइ (Public Hearing): नागरिक र सेवा प्रदायक बीचको प्रत्यक्ष अन्तरक्रिया।
  • सामाजिक परीक्षण (Social Audit): समुदायद्वारा कार्यक्रमको प्रभावकारिता जाँच।
  • सार्वजनिक परीक्षण (Public Audit): आय-व्ययको पारदर्शितामा नागरिक संलग्नता।
  • तेस्रो पक्ष मूल्याङ्कन (Third Party Evaluation): निष्पक्षताका लागि बाह्य विज्ञ वा निकायबाट गरिने मूल्याङ्कन।

नागरिक बडापत्र: सेवाको प्रकृति, लाग्ने समय र दस्तुर उल्लेख गरिएको सेवाग्राहीको अधिकारको प्रतिज्ञापत्र।

——————————————————————————–

९. सार्वजनिक व्यवस्थापनका नवीन प्रवृत्तिहरू (New Trends)

  • नयाँ सार्वजनिक व्यवस्थापन (NPM): बजारमुखी, प्रतिस्पर्धी र नतिजामुखी प्रशासन।
  • नयाँ सार्वजनिक सेवा (NPS): नागरिकलाई ग्राहक होइन, ‘मालिक’ मान्ने र सेवा गर्ने भाव।
  • नयाँ सार्वजनिक शासन (NPG): बहु-सरोकारवाला साझेदारी र सहकार्य।
  • नयाँ सार्वजनिक निष्ठा/जोस (New Public Passion – NPP): सन् २०१४ पछि विकसित, सेवामा समर्पण र जोसलाई जोड दिने अवधारणा।
अवधारणा मुख्य जोड
NPM कुशलता, मितव्ययिता र बजार प्रतिस्पर्धा
NPS नागरिक अधिकार र सेवा भाव
NPG सञ्जाल, सहकार्य र लोकतान्त्रिक मूल्य

——————————————————————————–

१०. विद्युतीय शासन र सञ्चार प्रविधि (E-Governance and IT)

अवधारणा: सूचना प्रविधिको प्रयोग गरी पारदर्शी र छिटो सेवा प्रवाह गर्ने ‘कागजविहीन सरकार’ (Paperless Government) को सोच।

अवसरहरू:

  • लागतमा कमी, पारदर्शितामा वृद्धि, र २४/७ सेवाको उपलब्धता।
  • करारमा प्राविधिक कर्मचारी व्यवस्थापन कार्यविधि, २०७८ जस्ता कानुनी आधारहरू।

चुनौतीहरू:

  • डिजिटल डिभाइड (Digital Divide): प्रविधिमा सबैको पहुँच नहुनु।
  • साइबर सुरक्षा: तथ्याङ्क चोरी र ह्याकिङको जोखिम।
  • सामाजिक सञ्जाल: सूचना सम्प्रेषणमा अवसर भए पनि अफवाह फैलाउने जोखिम।

निष्कर्ष: नेपालको सार्वजनिक व्यवस्थापनलाई प्रभावकारी बनाउन अन्तरसरकारी वित्त व्यवस्थापन ऐन, २०७४स्थानीय सरकार सञ्चालन ऐन, २०७४ को मर्म अनुरूप अधिकार र स्रोतको कुशल परिचालन आवश्यक छ।

Scroll to Top